04 พ.ค. 2013 กริยาช่วย (Auxiliary Verbs)

หน้าที่หลักของกริยาช่วย

  1. ช่วยสร้างโครงสร้างต่าง ๆ ในภาษาอังกฤษ เช่น ช่วยสร้างประโยคคำถาม (Interrogative) สร้างประโยคปฏิเสธ (Negative) ใช้แสดงความหมายเป็น (Emphasis: เน้น เช่นเสียงเน้นหนักในประโยคบอกเล่า หรือ not และ never ในประโยคปฏิเสธ) ใช้สร้างรูปแบบของ Tense (กาล) สร้างรูป Mood (มาลา) และ Voice (วาจก)
  2. บางครั้งใช้เป็นกริยาปกติ (Full Verbs) เช่น Verb to Be, Verb to Do, Verb to Have ใช้เป็น Finite Verbs ตามลำพังในประโยค จึงได้ชื่อว่า Special Finite Verbs

กริยาช่วย (Helping Verbs หรือ Auxiliary Verbs หรือ Special Finite Verbs) มีทั้งหมด 24 คำ ซึ่งแบ่งออกเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ได้ดังนี้

กลุ่ม (Group) ปกติ ปฏิเสธ (ย่อ)
รูปปัจจุบัน (Present) รูปอดีต (Past) รูปปัจจุบัน (Present) รูปอดีต (Past)
1) Verb to Be is was isn’t wasn’t
*am was (ไม่มี) wasn’t
are were aren’t weren’t
2) Verb to Do does did doesn’t didn’t
do did don’t didn’t
3) Verb to Have has had hasn’t hadn’t
have had haven’t hadn’t
4) Futurity (อนาคตกาล) will would won’t wouldn’t
shall should shan’t shouldn’t
5) Probability หรือ Permission  (ความน่าจะเป็น) may might mayn’t mightn’t
6) Ability (ความสามารถ) can could can’t couldn’t
dare - daren’t -
7) Obligation หรือ Command   (บังคับ) must - mustn’t -
need - needn’t -
ought to - oughtn’t to -
8) Preterit (อดีตกาล) - used to - usedn’t to













 

 


หมายเหตุ รูปย่อของ am not ไม่มี เวลาใช้ในโครงสร้างประโยค Tag Question ให้ใช้ “aren’t I“ แทน

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply